Vertel me dat

Vertel me dat ik de mooiste vrouw ben van de wereld.

Zeg dat jij je jouw leven zonder mij niet meer kan voorstellen sinds ik ben aangeschoven aan jouw tafel. Sinds je op het hartje hebt geklikt in de app was het hek eigenlijk al van de dam. Deze koffie wordt slechts een formaliteit.

Jij weet het zeker: ik ben het voor jou. Ja, ik ben het voor jou. Degene die je wilt zien als je opstaat en voordat je weer gaat slapen. Degene die je wilt kussen, knuffelen, vasthouden en nooit meer wilt loslaten. Degene wil ik zijn en ben ik voor jou, toch? Toch.. Wat was je naam ook alweer?

Ik weet nog niet echt wat ik van je vind. Ik weet eigenlijk ook nog niet wie je precies bent. Je naam, je dromen, je gedachten net voordat je gaat slapen en of je op de fiets of met het openbaar vervoer naar je werk gaat. Ik weet wel: je hebt een brede lach, je houd je wel eens bezig met surfen en bent niet vies van een dubbele espresso. Dit laatste weet ik net. Het surfen vertelde je digitale profiel me. Maar verder? Geen idee. Maar jij hoeft niet meer van mij te weten. Want je weet: ik ben het voor jou.

We hebben het over de dating wereld. “Gek, he? Dat we nog maar een paar dagen geleden elkaar hebben “geliked” en nu hier tegenover elkaar zitten”, zeg je terwijl je het laatste beetje espresso naar binnen slurpt. Je laat je lippen nog even rusten op de rand van het ovaalvormige kopje. Zal je dit lekker vinden of zal je het vooral jammer vinden dat er niets meer te halen valt, daar op de bodem?

“Ja, inderdaad heel gek. Ook dat je zo weer een nieuwe afspraak kunt maken, mocht je dat willen.” Ik lach erbij, maar zonder tand. Meer een zelfingenomen grinnik. Zo van: doet me niet zoveel. “Ja, ik heb morgen ook weer een date met iemand met wie ik al eens heb afgesproken.” Die zag ik niet aankomen. “Oh, wat grappig. En? Was het wat?” Je vertelt me dat ze echt een hele leuke meid is en dat je haar graag beter wilt leren kennen.

Het doet me niks. Vertel ik mezelf. Mijn buik praat er alleen doorheen in een taal die ik niet begrijp. Een steek. Nog een steek. Braaf volgen ze elkaar op. Why the fuck voel ik dit? We zijn toch allemaal aan het rond daten? Ik heb ook contact met anderen en ik ken hem nog niet eens. Wat is nu eigenlijk precies mijn probleem?! Waarom wil ik dat hij me leuk vindt? Ik weet niet eens of ik hem leuk vind. Ik ken hem nog niet eens. Wil ik bevestiging?

“Leuk, moet je doen”, pers ik er met moeite uit. Mijn blik dwaalt af. Ik wil in deze dating wereld zijn maar eigenlijk ook erbuiten. Soms ben ik bang dat alle liefde in de wereld verloren is. We spreken alleen maar af met z’n allen en zien het allemaal wel. Ik ook.

Ik houd van de spanning van het opnieuw afspreken met iemand maar wil eigenlijk ook dat degene me het eind van de wereld vindt. Ik wil vooral niet te snel gaan maar ook vooral niet te langzaam. Ik wil bevestiging maar geen commitment. Of nou ja, ik wil wel commitment van zijn kant. Maar niet een commitment die me een benauwd gevoel geeft. Meer een commitment van: ik wil sowieso jou maar kijk wat verder omdat ik niet weet wat jij wilt. Ik wacht rustig af.

Ik ben echt fucking verwarrend. Vertel me nou maar gewoon dat ik de mooiste vrouw ben van de wereld. Je wist het sinds de dag dat je me zag. Je gooide die klote-app van je telefoon en wist: ik ben het voor je. Toch?

“Nog een koffie?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s