Werkenwerkenwerken

Toen ik begon bij mijn huidige baan begon, besloot ik dat ik vanaf toen keihard zou gaan werken. Grinden, hustlen, pak er maar een motiverende quote bij en ik voelde ‘m. Daarvoor had ik namelijk een hele tijd “totale” rust gehad. Nu weer op naar het andere extreme.

En dat is erg typisch voor mij. Ik kan en wil niet een beetje, het is alles of niets. En direct resultaat. Geduld is moeilijk. Ik werk eraan, maar het blijft moeilijk. Na een paar maanden zei m’n manager “Milly, ik wil je niet remmen, maar geniet een beetje van je leven”. Ik begreep er niks van. Waar heeft hij het over? Ik ben nu eind 20, nu moet ik shinen. Dit is de tijd. Is dit wel de juiste manager voor mij?

Nu, een paar maanden later, denk ik dus van wel. Een manager die mij de ruimte geeft om me te ontplooien. Om mijn eigen pad te bepalen. En die aan het eind van de dag aangeeft dat het zomer is en ik moet genieten van mijn leven.

Het ding is, ik kom steeds meer te weten wat ik leuk vind. En dat maakt me enthousiast. Ik kan niet wachten om verder te komen. Ik wil rennen, vliegen, in de raket stappen en gaan. Soms vergeet ik hierdoor dat ik allang ga. Elke dag een beetje. En niet een duidelijk resultaat zien aan het eind van elke dag, betekent niet dat je nergens komt. Je bent onderweg, en de reis is zo fucking mooi.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s