Milly: Mensen laten gaan



If you avoid conflict to keep the peace, you start a war inside yourself.

Deze zin ben ik een paar dagen tegengekomen op, jawel, Instagram, en blijft maar door m’n hoofd malen. Ik ben erg gefrustreerd over een vriendin. Het is niet heftigs en groots. Maar meer vervelend. Vervelend vond ik het dat ze inene van de “aardbodem” verdween en een maand niks van zich liet horen. Vooral vervelend vond ik dat ze niks van zich liet horen toen ik de 90ste verjaardag van m’n oma vierde waar ik veel aan bijdroeg qua organisatie en wat heel belangrijk voor me was. En dit was niet de eerste keer dat zo’n situatie zich voordeed. Het zette me aan het denken: wat moet ik hiermee? Iemand die zoveel met zichzelf bezig is en er eigenlijk ook niet echt is op de momenten dat je haar echt nodig hebt. Wat haal ik nog uit deze vriendschap?

Voor jezelf kiezen

Ik ben mede hierdoor meer gaan lezen over ‘voor jezelf kiezen”. Wat is dat eigenlijk? Ik kom vaak de boodschap tegen dat je mensen moet laten gaan. Mensen die je groei tegenhouden, mensen die niets meer toevoegen. Mensen die je een negatief gevoel geven over jezelf of die je laten twijfelen.

Aan de ene kant klinkt dit heel logisch. Je wilt dat er mensen om je heen zijn die je steunen, die je helpen naar een ‘volgend level’ te komen. Die er voor je zijn. Tegelijkertijd klinkt dit naar mijn idee soms erg egoistisch. Alsof andere mensen continu met jou bezig moeten zijn. Dit ben je toch ook niet met hen? Daarnaast vraag ik me soms af in hoeverre iemand anders je echt een negatief gevoel geeft over jezelf, of dat je dit zelf doet door de interpretatie van iemand anders zijn of haar handelen.

En dit is precies hoe ik altijd in dit soort situaties mezelf eruit praat. Ik zou iemand er ook mee kunnen confronteren, vragen hoe het zit. Vragen aan die vriendin waarom ze nou zo weinig van zich laat horen. Laten weten dat het me kwetst. In plaats daarvan vertel ik mezelf dat het niet aan haar ligt, maar waarschijnlijk aan mij. En dat ik gewoon wat relaxeder door het leven moet gaan. Want confrontaties, en mensen laten gaan, vind ik eigenlijk een van de engste dingen die er zijn. Vooral het laatste. Alleen eindigen. Geen vrienden meer hebben. Dat is echt het horrorbeeld in mijn leven. Dus accepteer je maar van alles, of houd je je eigen brein voor de gek.

Soms vind ik dit gewoon even moeilijk. Hoe kijken jullie hier nou tegenaan? X Milly


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s