Op de maan

Ik geniet van de momenten waarop ik me zo goed en dankbaar voel dat ik op de een of andere manier moet stoppen met wat ik op dat moment aan het doen ben, en het gevoel simpelweg wil incasseren. Me erin onderdompelen, erin drijven en mijn hoofd laten rusten terwijl de hemel zich boven mij voor me ontvouwt. In mijn lichaam en in de ruimte tegelijkertijd, waar de mogelijkheden oneindig zijn.

Zo ook nu. Ik was aan het studeren voor een thuiscursus, en moest opstaan. Moest dansen. Een downward-facing dog doen, simpelweg omdat het zo goed voelde en omdat mijn lichaam het op het moment wilde. Ik weet het, het klinkt misschien raar en alsof ik aan de drugs ben (wat niet zo is). Maar, het voelt zo goed om te luisteren naar een positieve impuls. Simpelweg incasseren. Niet wegstoppen, onderdrukken, zoals ik zo vaak heb gedaan. Want ik was dan met hele “serieuze” dingen bezig die gedaan moesten worden. Allemaal belangrijk, maar nooit zo belangrijk als het volgen van je intuïtie. Zie ik nu.

Opstaan, mijn laptop openslaan en dit schrijven terwijl ik met mijn hoofd bounce op een liedje dat ik heb aanstaan op de achtergrond en die met 1000 km per uur bij me binnenkomt. En ik verwelkom het.

Ik voel alsof ik in een flow aan het raken ben die zo goed voelt. Ik voel me er goed bij. Ik doe dingen voor de mensen om me heen waarvan ik houd, ik ontvang liefde terug. Dankbaar.

Ik voel me goed, ik zweef, ik leef. Ik doe mijn best en het werpt zijn vruchten af.

Op de maan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s