Milly: Dankbaarheidsdagboek zo gek nog niet

“Beschrijf iemand die je kent die vaak tevreden is”, is een opdracht uit een dankbaarheidsdagboek dat ik momenteel bijhoud.

Stap terug, dankbaarheidsdagboek?

Ik merk dat ik snel in een sombere stemming kan raken zodra ik te maken krijg met een (kleine) tegenslag. Ik word afgewezen bij een sollicitatie en denk dat ik compleetmislukt ben (yes dit is recent gebeurd). Ik begin mezelf te vergelijken met anderen en mijn innerlijke criticus verschijnt met een ijskoude stem: ‘Iedereen om je heen op deze leeftijd is al dik aan het shinen, beginnen al aan hun tweede baan of hun eerste baan na hun traineeship, hebben er al een wereldreis opzitten of zijn verloofd. En wat ben jij aan het doen, Milly?!’

Reden genoeg om bezig te zijn met mijn mindset, dacht ik zo. Ik kocht een maand geleden, speciaal voor mijn vakantie, het magazine ‘Flow’. Hier zat een dankbaarheidsdagboek bij in de vorm van een schrift. Dit maakte me enthousiast; knippen, plakken, schrijven en bezig zijn met positiever in het leven staan. Ik zag mezelf al gaan. De vriendin waarmee ik op vakantie was moest gniffelen, op de voorkant stond namelijk met koeienletters ‘Wat gaat er goed in je leven?’. Klinkt nogal sullig, vond ze. Ze had wel gelijk. Ik schaamde me een beetje en liet het schrift sindsdien links liggen. Weggooien deed ik echter niet. Dat dit best dubbel was realiseerde ik me een aantal weken erna. Ik was inmiddels weer terug in Nederland en jawel, nog steeds met schrift. Cheesy quote op de cover of niet, ik moest er toch iets mee. Op een van de koudere avonden die sinds kort weer hun rentree hebben gemaakt in ons kikkerlandje, kroop ik op mijn bank en sloeg ik de eerst bladzijde om.

Omschrijf iemand in je omgeving die vaak tevreden is

Nu moet ik iemand beschrijven die vaak tevreden is, en eerlijk is eerlijk: ik heb er moeite mee. Als ik kijk naar mijn omgeving zie ik eigenlijk alleen maar mensen die meer willen: meer reizen, meer geld, meer feestjes.. Misschien dat dit ook met onze leeftijd te maken heeft; we zijn nu juist bezig met het maken van sprongen op de arbeidsmarkt, maar ook op het persoonlijke vlak: relaties worden ontwikkeld of juist aan de tand gevoeld, gebieden van de wereld moeten nog z.s.m. worden ontdekt voordat we gaan ‘settelen’ en ga zo maar door. Ik herken dit bij mezelf ook: ik moet meer sporten en gezonder eten, meer tijd doorbrengen met mijn vrienden en familie, meer freelance klussen doen zodat mijn CV beter wordt en ik dus zo snel mogelijk een nieuwe baan heb, meer reisjes, meer.. Het houdt niet op en maakt me wel eens moedeloos.

Be ambitious, not thirsty

Streven naar het ontwikkelen van een betere versie van jezelf vind ik alleen maar mooi, en daar horen vanzelfsprekend doelen en stappen bij. Er is echter een fine line tussen streven en forceren. Als iemand me vraagt hoe het met me gaat, antwoord ik eigenlijk altijd met ‘Goed, maar..’. En dat vind ik gek. Voor zover ik weet ben ik namelijk hartstikke gezond, heb ik lieve mensen om me heen en kom ik niks tekort. Ik wil daarom leren om tevreden te zijn met hoe het op dit moment gaat, ongeacht van de doelen die ik heb gesteld. Ben ik nu ergens goed mee bezig, doe ik mijn best maar ren ik mezelf niet voorbij? Dan heb ik, en iedereen, reden genoeg om tevreden te zijn. Dat dit niet zo 1 2 3 gaat, weet ik. Maar wel een mooi streven, toch? ūüėČ

Zo’n dankbaarheidsdagboek is helemaal zo gek nog niet. Ik kijk nu al uit naar morgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s